ಪ್ರೀತ್ಸೋಣ ಬಾ…!!

ಪ್ರೀತಿ ಕೆಡಿಸುತ್ತೆ ಮತಿ…
ಮರೆಸುತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಇತಿ-ಮಿತಿ…
ಜಗವೆ ಹುಚ್ಚರ ಸಂತೆ…
ಬಾ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ನಾವೂ…!!

ಪ್ರೀತಿ ನೋವ ಒಡತಿ…
ನಲಿವು ಅದರ ಸವತಿ…
ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ನೋವು…??
ಬಾ ಈ ನೋವ ಸವಿಯೋಣ ನಾವು…!!

ಪ್ರೀತಿ ವಿಷದ ರೀತಿ…
ಹೇಳೋದು ಜಗದ ನೀತಿ…
ಯಾರಿಗಿಲ್ಲ ಸಾವು…??
ಬಾ ಈ ವಿಷವ ಕುಡಿಯೋಣ ನಾವು…!!

ಸೂರ್ಯನತ್ತ ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ

ಎದೆಯಲಿ ಉರಿಯೋ ನೋವಿನ ಜ್ವಾಲೆ..
ನೀ ತೊರೆದ ಗಾಯವದು ಘಾತಕ…..,
ಕುಡಿಯೊಡೆದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಿಯನಿಟ್ಟೆ..
ಮನದ ಮನೆಯಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಸೂತಕ….!!

ಗೆಳೆಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ….,
“ನಶೆಯೇ ನೋವನು ಮರೆಸೋ ಮದ್ದು..
ಗಡoಗಿನಲಿ ಗುಟುಕರಿಸು ಪಾನಕ…!!”
ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಪಾಪ…??
ಆರದು ಅದರಿಂದ ಎದೆಯ ಜ್ವಾಲೆ…
ಅದೇನಿದ್ದರೂ, ಸೂರ್ಯನತ್ತ ನುಗ್ಗಿಬಂದಂತೆ
ಇಳೆಯ ಅಗ್ನಿಶಾಮಕ……!!

ನಶೆ

ನಶೆಯದೆಷ್ಟು ಚೆಲುವೆ…
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ರಂಗಿನಲಿ…??
ನೋಡಿ ನಾನಾದೆ ದಂಗು…
ನಿಜ, ಕೇವಲ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲ ಅವು…
ನಶೆಯನೀಯೊ ಗಡoಗು…!!

ಹೃದಯವ ನೋಯಿಸುವೆ ಏಕೆ…??

ಕೈಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನಯ ಸುಂದರ
ಮುಖವನು ಮುಚ್ಚುವುದೇಕೆ…??
ನನ್ನನು ಕಂಡರೆ ನಾಚಿಕೆಯೆಂದಾದರೆ
ನೀ ಎದುರಿಗೆ ಬರುವುದು ಏಕೆ….??

ಕೋರೆಗಣ್ಣಲೀ ನೋಡುತ ನನ್ನಯ
ಹೃದಯವ ಚುಚ್ಚುವುದೇಕೆ…??
ನನ್ನನು ಕಂಡರೆ ಇಷ್ಟವೆಂದಾದರೆ
ನೀ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಚ್ಚಿಡುವುದು ಏಕೆ…??

ನನ್ನಯ ಕಣ್ಣಿನ ತೇವವ ನೋಡಿ
ತಿರುಗಿ ಅಳುವೆ ನೀನೇಕೆ…??
ಹೃದಯದ ನೋವ ನೀ ಅರಿತಿದ್ದರು
ಹೃದಯವ ನೋಯಿಸುವೆ ಏಕೆ…??

ಕೋರಿಕೆ……!!

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿoದ ಹೊರಟಿತು ಮಾತು
ನಾ ಜಾರಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಗೆ…
ಬಿಡದೆ ಸೆಳೆದಿದೆ ನಿನ್ನಯ ನಶೆಯು
ಮೈ ಮರೆತಿಹೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕರೆಗೆ…..

ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ನೋವಿನ ಸಂತೆ
ಎನ್ನುವ ಮೂಢರು ಈ ಜಗದೊಳಗೆ….
ಸಾವ ಭಯವ ಮೀರಿಸಿ ಸೆಳೆವುದು..
ಪ್ರೀತಿಯೇ ಪತಂಗವ ದೀಪದ ಕಡೆಗೆ…

ಪ್ರೀತಿಯಿನಿತಿಲ್ಲ ನಿನಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ
ಸುಮ್ಮನೆ ನಾಟಕ ಗೊತ್ತೆನಗೆ…
ನಾಟಕವಾದರೂ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ
ಮಾಡುತಲಿರು ನಾ ಇರೋವರೆಗೆ…

ನನ್ನಯ ಕೋರಿಕೆ ಇಷ್ಟೇ ಚೆಲುವೆ
ಆದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದುಬಿಡು…..
ಬಂದೆಯೆಂದರೆ ಇರಲೇಬೇಕು
ನನ್ನ ಕೊನೆಯುಸಿರು ಇರೋವರೆಗೆ….